پس از دههها غربت؛ قهرمانان ایران به خانه بازگشتند
آرام بخوابید، قهرمانان ایرانزمین؛ وطن پس از سالها چشمانتظاری، آغوش خود را به روی شما گشوده است. شما رفتید تا ایران بماند و ایران خواهد ماند تا نام و یاد شما در تاریخ این سرزمین جاودانه شود.
امنیت، واژهای نیست که فقط در روزهای آرام معنا پیدا کند ارزش واقعی آن را باید در سختترین روزها دید
به خانوادههای شهدای فراجا که بزرگترین سرمایه خود را در راه امنیت مردم تقدیم کردهاند با تمام وجود ادای احترام میکنم و برای جانبازان، ایثارگران و تمامی نیروهای خدوم انتظامی، سلامتی، عزت و سربلندی آرزو دارم.
مهر امسال، با جای خالیهای زیادی آغاز میشود…
و تلختر از جای خالی دانشآموزان، جای خالی پدر و مادرهایی است که آرزو داشتند اولین روز مدرسه فرزندشان را ببینند؛ کیفش را بردارند، لباسش را مرتب کنند، دعای خیر بدرقه راهش کنند و از پشت پنجره، رفتنش را تماشا کنند...
به شوقِ اولین زنگ، به امیدِ فرداهای روشن/ مهر آمد؛ با کولهباری از رویاهای کودکانه
برای تکتک بچههایی که امروز با کیفهای نو و قلبهای پر از آرزو راهی مدرسه میشوند، آرزو میکنم: سال تحصیلیشان پر از شادی باشد؛ پر از موفقیت؛ پر از خندههای واقعی، پر از دوستهای خوب، پر از تجربههای شیرین.... و پر از روزهایی که بعدها با لبخند به یادشان بیاورند.
میراث خون از خاکریز تا اقتدار؛
تاریخ تنها روایتگر اتفاقات نیست تاریخ، روایتگر «ارادههاست»
در هفتهی دفاع مقدس ما از گذشته برای ساختن آینده یاد میکنیم. ما از شهدا برای یادگیری شکستناپذیری میآموزیم. ما میراثداران آن خونهای سرخ هستیم و پیمان میبندیم که این مسیر مقاومت را تا رسیدن به استقلال کامل و پیروزی نهایی، با همان صلابت و با همان شکوه ادامه دهیم.
آن شب، خیابان بوی «ما» میداد
گاهی یک شهر را نه از روی ساختمانهایش، که از روی آدمهایش میتوان شناخت؛ از شانههایی که کنار هم قرار میگیرند و دلهایی که در یک شب، فاصلههایشان را فراموش میکنند. شبهای اقتدار، روایت همین کنار هم ایستادن بود؛ روایت مردمی که خیابان را به خانهای بزرگ برای همدلی تبدیل کردند.