نزدیک بودن پایان حالت نه جنگ و نه صلح بین ایران و محور غربی عبری عربی

✍️دکتر سید محمدرضا موسوی فرد؛ استاد و عضو هیات علمی دانشگاه

همزمان با انتخابات میان دوره ای 2026 آمریکا می توان دریافت که وضعیت ناپایدار سیاسی و امنیتی در منطقه و بر روابط محور فوق الذکر کاملا سایه افکنده است و قطعا آنچه محرز و مسلم است این می باشد که چنین وضعیتی نخواهند ماند یا منازعه واقعی یا توافقی صورت خواهد گرفت چرا که بلاتکلیفی را هیچ یک نمی پسندند. در این بین سناریو های متحملی وجود دارد:

1- سناریوی اول حمله نمادین برخی تاسیسات انرژی و کوه کلنگ و برخی ترورهای هدفمند،حتی برخی تهاجمات آبی خاکی محدود می تواند یکی از رویکردهای متخاصمین باشد که برای خروج از بن بست ایجاد شده ملاک نظر قرار دهند که این امر نمی تواند آنچنان گشایشی ایجاد نماید؟

۲- درجه بالاتر این امر عملیاتی همانند پیجرها در لبنان می تواند شکل گیرد که رژیم قطعا باعث و بانی احتمالی آن خواهد بود حمله قدرتمند با بمب های تاکتیکی به تاسیسات ذکر شده در بند اول که درجه بالاتر قلمداد می گردد، در این صورت عملیات آبی و خاکی امثالهم تقریبا منتفی است.

۳- رسیدن به لحظه صفر و اعلام یک توافق متحمل از سوی ترامپ همانند مدل جنگ دوم تحمیلی که در تیرماه 1404 رقم خورد که این امر به دور منطق عقلایی نخواهد بود و می تواند تا حدودی گشایشی موقت به بار خواهد آورد.

4- اقدامات پیش دوستانه ایران نیز متصور است ولی با توجه به وضعیت سرزمین های اشغالی پس از انتخابات و اینکه نتانیاهو در پی یافتن فرصتی است که با یک بهانه مشروع آغاز کنست و بالتبع کابینه احتمالی را به تعویق بیندازد بالتبع بازیگران عقلایی در جمهوری اسلامی این پاس گل را به وی نخواهند داد.مگر در شرایطی دیگر راه حل دیگری نباشد.

در پاسخ به اقدامات تشریح شده اول و دوم یحتمل جمهوری اسلامی علاوه به تسویه حساب با برخی کشورهای منطقه که بحرین و کویت و امارات گزینه های متحمل ترند برخی پایگاههای آمریکا در اروپا و یحتمل دیه گو گارسیا و ناوگان دریایی آمریکا را زیر ضرب خواهد برد البته تاسیسات فناوری در دبی و ابوظبی قطعا جز اهداف خواهد بود پس از این مرحله توافقی محتمل شکل خواهد گرفت .هرچند این آغاز قطعا پایانی ننگین بر هژمونی آمریکای ترامپ خواهد بود و قبلا نیز پیش بینی شده بود بعدها نقش مستقیم اسرائیل و پرونده ایپسین در این امر نمودش را نشان خواهد داد.